خطبه های نماز جمعه مورخه 15/06/1392 PDF چاپ نامه الکترونیک
جمعه ۱۵ شهریور ۱۳۹۲ ساعت ۰۹:۵۲

خطبه های نماز جمعه مورخه 15/06/1392

يکی ديگر از سعادت انسان « خلطاء صالحون » داشتن دوست و همنشين و همسايه خوب است. اين يکی از ويژگي های انسان است که از همنشين خود اثر پذير است . در شخصيت ، رفتار ، گفتار و باورهای انسان ، عوامل مختلفی تأثير گزار است که مهمترين آنها همنشين انسان است . اگر همنيشنش خوب باشد ، خوب خواهد شد و اگر بد باشد به بدی گرايش پيدا خواهد کرد. همنشين در تأثير انسان آنقدر اهميت دارد که حضرت سلیمان (ع) می فرمايد :« لَا تَحْكُمُوا عَلَى رَجُلٍ بِشَيْ‏ءٍ حَتَّى تَنْظُرُوا إِلَى مَنْ يُصَاحِبُ فَإِنَّمَا يُعْرَفُ الرَّجُلُ بِأَشْكَالِهِ وَ أَقْرَانِهِ وَ يُنْسَبُ إِلَى أَصْحَابِهِ وَ أَخْدَانِهِ»[1]يعنی " درباره کسى قضاوت نکنید، تا به دوستانش نظر بیفکنید ، چرا که انسان به وسیله دوستان، یاران و رفقایش شناخته مى شود."

 

امام علی (ع) فرمودند :«مُجَالَسَةُ الْأَشْرَارِ تُورِثُ سُوءَ الظَّنِّ بِالْأَخْيَارِ وَ مُجَالَسَةُ الْأَخْيَارِ تُلْحِقُ الْأَشْرَارَ بِالْأَخْيَارِ وَ مُجَالَسَةُ الْفُجَّارِ لِلْأَبْرَارِ تُلْحِقُ الْفُجَّارَ بِالْأَبْرَارِ فَمَنِ اشْتَبَهَ عَلَيْكُمْ أَمْرُهُ وَ لَمْ تَعْرِفُوا دِينَهُ فَانْظُرُوا إِلَى خُلَطَائِهِ فَإِنْ كَانُوا أَهْلَ دِينِ اللَّهِ فَهُوَ عَلَى دِينِ اللَّهِ وَ إِنْ لَمْ يَكُونُوا عَلَى دِينِ اللَّهِ فَلَا حَظَّ لَهُ فِي دِينِ اللَّهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) كَانَ يَقُولُ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يُؤَاخِيَنَّ كَافِراً وَ لَا يُخَالِطَنَّ فَاجِراً وَ مَنْ آخَى كَافِراً أَوْ خَالَطَ فَاجِراً كَانَ فَاجِراً كَافِراً.»[2]يعنی " همنشینی با بدان موجب می شود که انسان به خوبان بدبین شود. و همنشینی با خوبان ، بدکاران را نيز نیکوکار می کند. هر گاه وضع کسى بر شما مشتبه شد، و دین او را نشناختید، به دوستانش نظر کنید، اگر اهل دین و آئین خدا باشند، او نیز پیرو آئین خدا است، و اگر بر آئین خدا نباشند، او نیز بهره اى از آئین حق ندارد. پيامبر (ص) می فرمودند : هرکس به خدا و قيامت ايمان دارد با کافران و فاسدان همنشینی نکند. هرکس با کافر دوستی و با فاسدان همنشینی کند خودش کافر و فاسق است."

کسانی که امروز می بینید گمراه شده اند ، معتاد شده اند ، خلافکار شده اند ، علت اصلی آن اين است که با دوست ناباب همنشين شده اند. حالا هرچه هم تأسف بخورند به جائی نمی رسند و در قيامت تأسفشان بيشتر خواهد شد. خداوند متعال می فرمايد:« وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى‏ يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبيلاً يا وَيْلَتى‏ لَيْتَني‏ لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَليلاً لَقَدْ أَضَلَّني‏ عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جاءَني‏ وَ كانَ الشَّيْطانُ لِلْإِنْسانِ خَذُولا[3]يعنی " و (به یاد بیاور) روزی را که (انسان) ظالم، دو دست خویش را (از شدت پشیمانی) با دندان گزیده، می گوید: ای کاش با رسول خدا صلی الله علیه و آله راهی برگزیده بودم! ای وای بر من! کاش فلانی را به عنوان دوست خود انتخاب نکرده بودم! او مرا از یاد حق گمراه ساخت، بعد از آنکه (آگاهی) به سراغ من آمده بود و شیطان همیشه باعث سر افکندگی انسان است."

خداوند متعال سخن بعضی از جهنمیان را چنین نقل می فرماید: «فَما لَنا مِنْ شافِعینَ * وَ لا صَدیقٍ حَمیمٍ»يعنی "ما هیچ شفاعت کننده و دوست مهربانی نداریم."

پيامبر در زیر اين آيه می فرمايند: «إِنَّ الرَّجُلَ یَقُولُ فِی الْجَنَّةِ مَا فَعَلَ صَدِیقِی فُلَانٌ وَ صَدِیقُهُ فِی الْجَحِیمِ فَیَقُولُ اللَّهُ تَعَالَی أَخْرِجُوا لَهُ صَدِیقَهُ إِلَی الْجَنَّةِ فَیَقُولُ مَنْ بَقِیَ فِی النَّارِ فَما لَنا مِنْ شافِعِینَ وَ لا صَدِیقٍ حَمِیمٍ» يعنی "مردی (از بهشتیان)در بهشت می گوید: فلان دوستم چه می کند؟ در حالی که دوستش در جهنم است. خداوند متعال (به فرشتگان) می فرماید: دوست او را به نزدش در بهشت ببرید. بقیه جهنمیان می گویند: ما هیچ شفاعت کننده و دوست مهربانی نداریم."

و امام صادق علیه السلام در اهمیّت دوست خوب به این آیات استناد جسته، می فرماید: «جایگاه دوست خوب، بسیار بالاست ، به گونه ای که جهنمیان به او پناه برده، او را قبل از خویشاوند مهربان (خویش) می خوانند. خداوند متعال به نقل از آنان چنین می فرماید: ما هیچ شفاعت کننده و دوست مهربانی نداریم."

یکی از ثمرات اخروی دوست خوب ، همین است که در آیات و روایات ذکر شده، به آن اشاره شد؛ بدین معنا که انسان خطا کار جهنمی به احترام دوست خوبی که در دنیا داشته است، ممکن است مورد آمرزش قرار گیرد و خلاصی یابد و به دوست بهشتی اش بپیوندد. اين يعنی سعادت مرد.

من به جوانان توصيه می کنم در انتخاب دوست دقت کنند . جوانان تحصيل کرده ، متدين ، خانواده اصيل را برای خود انتخاب کنند. جوانانی که خدا را به ياد آنها بياندازند. از جوانان سيگاری ، ولگرد ، شب گرد ، معتاد و بی نماز ، دوری کنند . در غير اين صورت هميشه درخطرند.

خطبه دوّم

آغاز به کار شوراها

اعضای محترم شوراهای اسلامی شهر و روستا کار خود را آغاز کردند. امید است در قدم اوّل به خاطر همان کلامه اسلامی که بعد از شورا آمده است ، نيتها را پاک و بين خود و خدای خود را اصلاح کنند. غرض ورزی ها ، منفعت طلبيها ، خودمحوری ها ، غرور و تکبرها و هرچه غير خدا ست ، کنار بگذارند. به عهدی که با مردم و خدا بستند و قسم خوردند ، همواره پاینبد باشند. وظايف شورا را متوجه شوند و خود را ملزم کنند که فقط کار شورا را بکنند نه کار شهردار يا کار کارمندان شهرداری.

شورای شهر اولويت های خود را بر اساس مصلحت عمومی شهر و امکانات موجود و نتيجه گيری مشخص کنند. از گذشتگان عبرت بگيرند و چراغ راه آينده خود قرار دهند. مردم و مسئولين نيز به شورا ها کمک کنند . پيشنهاد دهند ، راه نشان دهند ، در نگهداری امکانات شهری کوشا باشند.

مجالس ترحیم

قبلا تذکر داده بودم باز تکرار می کنم که ما در مجالس ترحيم راه نادرست را انتخاب کرده ايم. اين که در مجالس ترحيم 500 نفر 1000 نفر برای شام دعوت می کنيم ، گرچه خلاف شرع نيست ولی پسنديده هم نيست. امام صادق(ع) می فرماید: « الْأَکْلُ عِنْدَ أَهْلِ الْمُصِیبَةِ مِنْ عَمَلِ أَهْلِ الْجَاهِلِیَّةِ وَ السُّنَّةُ الْبَعْثُ إِلَیْهِمْ بِالطَّعَامِ کَمَا أَمَرَ بِهِ النَّبِیُّ(ص) فِی آلِ جَعْفَرِ بْنِ أَبِی طَالِبٍ لَمَّا جَاءَ نَعْیُهُ»[4] يعنی " غذا خوردن نزد مصیبت دیدگان از رفتارهای زمان جاهلیت است و سنت اسلامی این است که غذای عزادار از سوی دیگران فراهم شود، همان گونه که پیامبر(ص) در مورد جعفر بن ابی طالب، چنین رفتاری را در پیش گرفت.» با امام صادق (ع) به ابوبصیر می فرمايد :« یَنْبَغِی لِجِیرَانِهِ أَنْ یُطْعِمُوا عَنْهُ ثَلَاثَةَ أَیَّام‏.»[5] يعنی " همسایگان او را سزاوار و شایسته است که تا سه روز خانواده مصیبت زده و صاحبان عزا و واردین برایشان را اطعام کنند." پیامبر خدا(ص) به حضرت زهرا(س) و اسماء امر نمودند برای شکستن سنت های جاهلی و فرهنگ سازی، به همراه بانوان دیگر غذا بپزند و به منزل خانواده عزادار ببرند، تا آن ها حتی دغدغه غذا پختن نداشته باشند.

تسلیت گفتن به خانواده معزی نيز توصیه شرع است ولی لازم نيست حتما غذا بخورد. اما امام صادق (ع) می فرمايد:« کَفَاکَ مِنَ التَّعْزِیَةِ أَنْ یَرَاکَ صَاحِبُ الْمُصِیبَةِ[6]

شما نگاه کنيد ما گرفتار عمل دوران جاهليت شده ايم و هرچه هم گفته می شود اين روش غلط است ادامه می دهيم . مخصوصا اين که اين روش ناپسنديده را به خانه های خدا و مساجد کشانده ايم و احترام خانه خدا را شکسته ايم. برخی ممکن است مانند خوارج پيشانی اش پينه بسته باشد امام آنقدر متحجر است که سخن امام صادق (ع) را نيز نمی پذيرد.

بياييد اين رسم غلط را جمع کنيم. اگر می خواهيم احسان کنيم اولا بدهی پدرمان را بدهيم. پولش را به جاهای بدهيم که به نيازمندان واقعی برسد. شما حساب کنيد حداقل سالی 100 نفر در اين شهرستان از دنيا می روند . و هريک ميليونها تومان هزينه می کنند که کمتر از سه ميليون نيست. سالی می شود 300 ميليون تومان در عرض دوسال 600 ميليون تومان با اين سرمايه اگر در دست من باشد در گرمی يک تحول بزرگی ايجاد می کنم. آيا بهتر نيست يک صندوقی درست کنيم که اين پولها را به آن بريزيم و با آن پول جوانی که نمی تواند ازدواج کند ، دختری که نمی تواند جهازيه تهيه کند ، مادری که فرزندش بيمار است و نمی تواند به دکتر ببرد ، خانواده ی بی سرپرستی که شبها گرسنه می خوابد به آنها کمک کنيم.

وضعيت منطقه

وضعيت منطقه بسيار يچيده و نگران کننده است . اتحادیه عرب از يک طرف ، کشور بحرين را که بيشترين نقض حقوق بشر در آن صورت می گيرد به‏عنوان مقر دادگاه عربى حقوق بشر انتخاب کردند و از آن طرف به آمريکا که تمام گرفتاری مسلمانها از ناحیه آمريکاست تعهد می دهند که به سوریه حمله کند تمام هزینه جنگ را تأمین می کنند. از طرف سوّم رئيس جمهور مستبر و خائن مصر از زندان آزاد و رئيس جمهور منتخب به زندان می رود ، وهابيت با نام اسلام با ارتکاب هرجنايتی ، روی مغولها و جنايتکاران روی زمين را سفيأ کرده اند . قبلا می شنیدیم که فلان قوم مسخ شدند و به بوزینه تبدیل شده اند. امروز با چشم خود می بینیم که اين کشورهای عربی و حاکمان آنها چگونه مسخ شده و بدتر از بوزینه شده اند. دنيا را فساد و جنايت و ناعدالتی گرفته است . به خدا پناه ببريم و از او بخواهيم منجی بشريت و عدالت گستر آخرالزمان را بفرستد.

دهه كرامت

اول تا يازدهم ذيقعده يعنى فاصله ميان ولادت فاطمه معصومه(س) و حضرت امام رضا(ع) دهه کرامت نامگذاری شده است. اين نامگذاری می تواند سرچشمه زلال معنویت و معرفت باشد که مردان و زنان ما با شرکت در کلاس درس اين دو برادر و خواهر اخذ کنند.

دهه کرامت نهباید تنها به جشن تولد تبدیل شود که در آن به شادی محض اکتفاء شود بلکه بهانه ای بر بهره گرفتن از ساحت مقدسآن بزرگواران باشد.



[1] - مستدرك‏الوسائل 8 327

[2] - وسائل‏الشيعة 16 265

[3] - فرقان 29-27

[4] - وسائل‏الشیعة، ج3، ص237، حدیث3504

[5] - من لا یحضره الفقیه، ج‏1، ص174

[6] - وسائل‏الشیعة، ج3، ص216

 

 
طراح و برنامه نویس: اکین