خطبه های نماز جمعه مورخه 28/11/1390 PDF چاپ نامه الکترونیک
جمعه ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۱۷:۳۹

بسم الله الرحمن الرحیم

دنيا از ديدگاه حضرت علی (ع)

حضرت امير (ع) در توصيف دنيا يکی از ويژگيهای آن را اينگون بيان می کند. :« مَنِ اسْتَغْنَى فِيهَا فُتِنَ- وَ مَنِ افْتَقَرَ فِيهَا حَزِنَ ‏.» يعنی "آن كس كه در آن ثروتمند شود با انواع آزمايشها روبرو مى‏شود و آن كس كه فقير گردد، محزون مى‏شود."

آرى طبيعت اين دنيا، چنين است كه انسان دائما بر سر دو راهى قرار دارد كه هر دو به مشكل مى‏انجامد: اگر فقير و تنگدست شود كوهى از غم و اندوه بر قلبش گذارده مى‏شود و اگر از ثروت و سرمايه بهره‏مند شود گرفتار مشكلات ديگرى می شود.

1- حفظ و نگه داری آن زحمت دارد. زيرا حفظ ثروت و نگهدارى آن از انواع آفات و حتّى هزينه كردن آن، با انواع مشكلات آميخته است. شب و روز فکرش مشغول است آن را چه کند ، اين را چگونه نگه دارد ، آن ديگری را کجا نگه دارد.

2- طمع کاران اطرافش را می گيرند، همه می خواهند با يک ترفندی ثروتش را از چنگش بگيرند.حتی خانواده و فرزندان به جان هم می افتند. به همين خاطر است ثروت دشمن را هميشه در کمين انسان قرار می دهد و دوست را منافق می سازد.

3- از يك سو تيرهاى كينه و حسد به سوى او پرتاب مى‏شود،و عده ای روز بدبختی او را آرزو می کنند.

4- آزمونهای الهی دامنش را می گيرد که عمل به آنها بسيار بروی سخت می آيد.بايد زکات بدهد و خمس پرداخت کند. آن روزی که نداشت می گفت اگر خدای متعال به من ثروت بدهد حقوق الهی را می دهم حالا که داده است نه حق الهی را می دهد و نه حق فقراء را پرداخت می کند و آخرتش را به آتشسوزان تبديل کرده است.

دنيا اينگونه است اگر انسان مراقبت نکند يا در فتنه است يا در آتش غم می سوزد.راه چاره چيست؟ حضرت امير (ع) در جای ديگر با طرح سوال راه چاره را نشان می دهد. «عِبَادَ اللَّهِ أَيْنَ الَّذِينَ عُمِّرُوا فَنَعِمُوا وَ عُلِّمُوا فَفَهِمُوا وَ أُنْظِرُوا فَلَهَوْا وَ سُلِّمُوا فَنَسُوا.» يعنی "اى بندگان خدا كجا هستند كسانى كه عمر طولانى به آنان داده شد و در ناز و نعمت به سر مى‏بردند، (امّا قدر آن را ندانستند) و آنها كه تعليم داده شدند و فهميدند (ولى هرگز به آن عمل نكردند) و كسانى كه به آنان مهلت داده شد (تا به اصلاح اعمال خويش بپردازند) ولى به بيهوده‏كارى پرداختند و آنها كه سلامت نصيبشان شد، ولى اين نعمت بزرگ را فراموش كردند (و هيچ گاه شكر آن را به جا نياوردند)."

به راستى، اگر تاريخ را ورق بزنيم، يا به زندگى گذشته خودمان در اين عمر كوتاهمان بينديشيم و به خاطر بياوريم: چه افراد قدرتمند و مشمول انواع نعمت‏هاى الهى، در جامعه ما و جوامع ديگر زندگى كردند، ولى نه از نعمت‏هاى الهى بهره گرفتند، نه به آگاهى‏هاى خويش عمل كردند و نه در روز سلامتى، به بيمارى انديشيدند و نه در حال قدرت به ناتوانى سرانجام با دست خالى، از اين جهان، رخت بربستند و به سوى سرنوشت تاريكشان حركت كردند.

آرى، اگر به اين امور بينديشيم به يقين بيدار خواهيم شد و آينده خويش را با چشم خود، در زندگى آنان تماشا خواهيم كرد.حضرت در ادامه می فرمايد :« أُمْهِلُوا طَوِيلًا وَ مُنِحُوا جَمِيلًا وَ حُذِّرُوا أَلِيماً وَ وُعِدُوا جَسِيماً.» يعنی " به آنها براى مدّت طولانى مهلت داده شد و نعمت‏هاى زيبا در اختيارشان قرار گرفت، آنان را از كيفر گناهان بر حذر داشتند (تا از آن بپرهيزند) و پاداشهاى بزرگ (در برابر اطاعت فرمان خدا) به آنها وعده داده شد (ولى آن را نيز به فراموشى سپردند)."

آرى نه آن مهلت طولانى مايه بيدارى آنها شد و نه نعمت‏هاى گوناگون الهى وجدان خفته آنها را براى شكر منعم، بيدار كرد، نه وعده عذاب الهى آنها را از گناهان بازداشت و نه وعده پاداشهاى بزرگ، حركتى به سوى اطاعت در آنان ايجاد كرد.

در ادامه می فرمايد احْذَرُوا الذُّنُوبَ الْمُوَرِّطَةَ وَ الْعُيُوبَ الْمُسْخِطَةَ.» يعنی " بترسيد از گناهانى كه انسان را به هلاكت مى‏افكند و از عيوبى كه موجب خشم پروردگار است."

مرگ در انتظار است و فرار از آن غير ممکن . حضرت در ادامه به نکته مهمی اشاره می کند که ممکن است برخی تصور کنند بخاطر جوانی ، سلامتی ، پول ، علم ، قدرت بتواند از دست مرگ فرار کند ، همه آنها را مخاطب قرار داده می فرمايد :« أُولِي الْأَبْصَارِ وَ الْأَسْمَاعِ وَ الْعَافِيَةِ وَ الْمَتَاعِ هَلْ مِنْ مَنَاصٍ أَوْ خَلَاصٍ أَوْ مَعَاذٍ أَوْ مَلَاذٍ أَوْ فِرَارٍ أَوْ مَحَارٍ.» يعنی " اى صاحبان چشم و گوش بينا و شنوا، و اى دارندگان عافيت و امكانات و متاع دنيا آيا هيچ راه گريز يا خلاص و پناهگاه و قلعه محكم، و يا فرار و بازگشتى وجود دارد."

وجدان انسان پاسخ می دهد نه راه فرار و پناهگاهی نيست. آنوقت حضرت می پرسد:« فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ أَمْ أَيْنَ تُصْرَفُونَ أَمْ بِمَا ذَا تَغْتَرُّونَ.» يعنی "چگونه (از راه حق) منحرف مى‏شويد ، يا به كجا مى‏رويد يا به چه چيز مغرور مى‏شويد.»

ممکن است بگويند می خواهم لااقل دنيا را داشته باشيم می فرمايد آخر اين دنيای که جمع می کنيد آنهم مال شما نيست.« وَ إِنَّمَا حَظُّ أَحَدِكُمْ مِنَ الْأَرْضِ ذَاتِ الطُّوْلِ وَ الْعَرْضِ قِيدُ قَدِّهِ مُنْعَفِراً عَلَى خَدِّهِ.» يعنی " بهره هر يك از شما از زمين، با اين طول و عرضش، تنها به اندازه قامت او است، در حالى كه گونه‏اش بر خاك ساييده مى‏شود ."

در نهايت می فرمايد چاره اين است الآْنَ عِبَادَ اللَّهِ وَ الْخِنَاقُ مُهْمَلٌ وَ الرُّوحُ مُرْسَلٌ فِي فَيْنَةِ الْإِرْشَادِ وَ رَاحَةِ الْأَجْسَادِ وَ بَاحَةِ الِاحْتِشَادِ وَ مَهَلِ الْبَقِيَّةِ وَ أَنْفِ الْمَشِيَّةِ وَ إِنْظَارَ التَّوْبَةِ وَ انْفِسَاحِ الْحَوْبَةِ قَبْلَ الضَّنْكِ وَ الْمَضِيقِ وَ الرَّوْعِ وَ الزُّهُوقِ وَ قَبْلَ قُدُومِ الْغَائِبِ الْمُنْتَظَرِ وَ أَخْذَةِ الْعَزِيزِ الْمُقْتَدِرِ يعنی " اى بندگان خدا هم اكنون كه ريسمان مرگ بر گلوى شما نيفتاده و روح (براى بدست آوردن كمالات) آزاد است و بدنها راحت، و مى‏توانيد با كمك يكديگر مشكلات را حل كنيد و هنوز مهلتى داريد و فرصت براى تصميم گرفتن باقى است و راه توبه و بازگشت از گناه باز است (از اين فرصت‏هاى گرانبها استفاده كنيد) پيش از آنكه در سختى و تنگنا و ترس و نابودى قرار گيريد و پيش از فرا رسيدن مرگى كه در انتظار است و قبل از آنكه دست قدرت خداوند قوىّ مقتدر، شما را بگيرد."

پس نگذاريم اين فرصتها از دست برود. تنها راه چاره اين است. هميشه آماده سفر. آمادگی نيز به عمل است .

خطبه دوّم

راهپيمائی 22 بهمن

مراسم سى و سومين سالگرد پيروزى انقلاب شكوهمند اسلامى ايران با حضور ميليونى ملت انقلابى و مسلمان در تهران و ساير شهرها و مناطق كشور در شرايطى برگزار شد كه توجه رسانه‏هاى داخلى و خارجى امسال بيش از همه سال‏ها به نحوه برگزارى اين مراسم دوخته شده بود. توجهات از آن روى بيشتر بود كه از يكسو در آستانه انتخابات مهم مجلس قرار داريم و از سوى ديگر زمان زيادى از تصويب تحريم‏هاى يكجانبه و پر سروصدا اما توخالى‏غربى‏ها (آمريكا و اروپا) عليه ايران نمى‏گذرد. تصور و القاى رسانه‏ها و ناظران غربى بر اين توهم بيهوده مبتنى بود كه تحريم‏هاى يكجانبه بر عمق جامعه ايرانى تاثير خواهد گذاشت!!! و مناسبت‏هاى مختلف از جمله سالگشت انقلاب اسلامى مى‏تواند فرصت خوبى براى پى بردن به اثرات اين تحريم‏ها باشد!!! ضمن اين‏كه حضور با شكوه يا كم‏رنگ مردمى در اين مراسم هم مى‏توانست عيار مناسبى براى سنجش ميزان مشاركت مردمى در انتخابات پيش رو باشد. بر همين اساس غربى‏ها منتظر روز موعود بودند تا به محك اقدامات ضد ايرانى خود بپردازند و ميزان تاثير اقداماتشان را بر روحيه انقلابى ملت ايران بسنجند، اما در همان حال هم ملت انقلابى ايران اسلامى بيش از دشمنان به اهميت حضور باشكوه خود در مراسم يوم‏الله 22 بهمن پى بردند فلذا عزم خود را براى حضورى بسيار پررنگتر از گذشته به نمايش گذاشتند. گرچه حضورميليونی مردم ايران را رسانه های غربی دهها هزار نفر معرفی کردند ولکن حقيقت را ولو نگفتند اما باچشم ديدند.

انتخابات

يکی ديگر از صحنه های مهم سياسی که در سرنوشت کشور تأثير بی بديل دارد ، حضور مردم در صحنه انتخابات است. متوليان انتخابات بايد انتخابات را نوعی مديريت کنند که بهانه به فرصت طلبان و دشمنان ندهند. کاری که شرکت حداکثری را ممکن است خدشه دار کند انجام ندهند. امين مردم و خيرخواه مردم باشند. فرد خيلی مهم نيست همه آنهائی که از شورای نگهبان تأييديه گرفته اند برای نمايندگی صلاحيت دارند. مهم حضور مردم در پای صندوقهای رأی است.مواظب باشند دینشان را به دنیای دیگران نفروشند. مردم وظيفه خود را خوب می دانند چه بايد بکنند. قطعا ملت ايران مانند هميشه دشمن را نااميد خواهد کرد.با آرامش کامل فرد اصلح را شناسائی نموده براساس شناخت خود رأی خواهند داد. من به همگان توصيه می کنم که کاری کنيد که حضورتان در انتخابات عبادت باشد.

شاخصه های نماينده اصلح

1- ولايتمداری است.

مردم مطيع رهبرند بلکه سرباز رهبرند. مسير حرکتشان را با انگشت اشاره رهبری تعيين می کنند. چون می بييند که در تمام بحرانهای پيش آمده تنها درايت رهبری راهگشا بوده. رهبر عزيز مان بوده است که تنها به فکر اسلام و کشور بوده است. وقتی مردم اينگونه اند بايد نماينده مردم نيز اينگونه باشد.

2- ارزشی باشد.

ارزشی بودن به شعار نيست به عمل است. هرکس متدين به دين خداست ، هرکس حلال و حرام را بيشتر رعايت می کند ، هرکس منصفانه قدم برمی دارد ، هرکس حق بيت المال را بيشتر رعايت می کند ، او بيشتر ارزشی است. هرکس به اينها کم توجه باشد نمی تواند امين مردم باشد. کسی که به دستورات خدای عالم کم توجه است چگونه می تواند به مردم توجه کند.

3- احساس مسئوليت

يکی از ويژه گيهای نماينده خوب احساس مسئوليت است. احساس مسئوليت به اين نيست که مسئول عوض کند و بدهی طرفدارانش را از جيب مردم بدهد ، احساس مسئوليت به اين نيست که خود را قيوم مردم بداند و هرکس را خواست بر مردم مسلط کند. احساس مسئوليت اين است که دردها را بشناسد و برای درمان آن سر و پا نشناسد. خسته نشود ، ملاحظه کار نباشد.

من به مردم توصيه می کنم در اين ايام از کانديدها طلب شخصی نکنيم که اگر اينگونه باشد هم به خود ستم کرديم و هم شهر. طلب عمومی داشته باشيم. ببينيم کدام نماينده ديد باز و برنامه علمی و بزرگ دارد. به برنامه ،ايده ، استعداد ، ظرفيت و شخصيت رأی دهيد نه شخص.

4- تخصص

ويژگی ديگر نماينده تخصص است. در يکی از رشته های علوم مورد نياز تخصص داشته باشد.

5- درد آشنا

يکی از مهمترين ويژگی نماينده شايسته اين است که درد آشنا باشد ، زجر ديده باشد ، منطقه را بشناسد ، مردم را بشناسد ، با اين مردم خاک خورده باشد. درد مردم رابداند.

مردم گرمی بی کارند کار می خواهند ، نه آقا بالاسر

مرد گرمی کسی را می خواهند که با احترام به حرف دل آنها گوش دهد و اگر نمی تواند حل کند شريک غم آنها باشد ، نه يک گوشش در و گوش ديگرش دروازه باشد.

تحصيل کردگان ما عدالت می خواهند ، نه تبعيض

برويد خيابانها را ببنيد تا بدانيد مردم چه می خواهند ، سری به برخی از اداره ها بزنيد تا ببنيد مردم چه می خواهند. برويد به روستاها درد دل مردم را بشنويد ببنيد چه می خواهند.

بايد کانديدهای محترم از همين امروز روشن کنند که اگر نماينده شدند نماينده تمام مردم می شوند يا گروه خاص. به وظيفه خود آشنا باشند. اگر ولائی هستند اين را عملا ثابت کنند. مقام معظم رهبری فرمود کار نماينده عزل و نصب نيست ، کار عمرانی نيست. وظيفه آنها وضع قانون است.

آخرین به روز رسانی در پنجشنبه ۰۶ فروردين ۱۳۹۴ ساعت ۲۰:۳۸
 
طراح و برنامه نویس: اکین