خطبه های نماز جمعه مورخه 30/12/1387 PDF چاپ نامه الکترونیک
دوشنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۲ ساعت ۲۲:۳۹

 

خطبه های نماز جمعه مورخه 30/12/1387

حضرت امير (عليه السلام ) در آن هنگامی که در کوفه بود ف هميشه بعد از نماز عشاء مردم را خطاب می کرد و يک موعظه مهمی بيان می کرد. سيد رضی (ره) آن موعظه را در خطبه 204 آورده است. آنحضرت می فرمايد:«تَجَهَّزُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ » يعنی خدا شما را رحمت كند، آماده سفر شويد. چرا آماده سفر شويم ؟ زيرا «فَقَدْ نُودِيَ فِيكُمْ بِالرَّحِيلِ» يعنی بانک رحيل و کوچ به صدا در آمده است. خداوند فرمود:« اينما تکون يدرککم الموت ولو کنتم فی بروج مشيّده» و حضرت امير (عليه السلام ) می فرمايد:« انّ لله ملكا ينادى كلّ يوم لدوا للموت و اجمعوا للفناء و ابنوا للخراب» [1]

ِفيمَا كَتَبَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع لِمُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ :« يَا عِبَادَ اللَّهِ مَا بَعْدَ الْمَوْتِ لِمَنْ لَا يُغْفَرُ لَهُ أَشَدُّ مِنَ الْمَوْتِ الْقَبْرُ فَاحْذَرُوا ضِيقَهُ وَ ضَنْكَهُ وَ ظُلْمَتَهُ وَ غُرْبَتَهُ إِنَّ الْقَبْرَ يَقُولُ كُلَّ يَوْمٍ أَنَا بَيْتُ الْغُرْبَةِ أَنَا بَيْتُ التُّرَابِ أَنَا بَيْتُ الْوَحْشَةِ أَنَا بَيْتُ الدُّودِ وَ الْهَوَامِّ وَ الْقَبْرُ رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ أَوْ حُفْرَةٌ مِنْ حُفَرِ النَّار»[2]

حضرت امير (عليه السلام ) ادامه می دهد:«وَ أَقِلُّوا الْعُرْجَةَ عَلَى الدُّنْيَا» توقف در دنيا را کم کنيد. عرجه مقابل عروج است. انسان بايد معراج کند نه اينکه بر زمين بچسبد و در آن بماند. عريج ولنگ نباشيد و حرکت کنيد. اگر خودتانت برويد هرکجا دلتان بخواهد می رويد و لی اگر شما را ببرند هرکجا بخواهند می برند و بين اين دو فرق است.

« وَ انْقَلِبُوا بِصَالِحِ مَا بِحَضْرَتِكُمْ مِنَ الزَّادِ» با بهترين توشه های که در اختيار دارد حرکت کنيد. چون اين مسافرت طولانی و بسيار خطرناک است. زيرا « فَإِنَّ أَمَامَكُمْ عَقَبَةً كَئُوداً وَ مَنَازِلَ مَخُوفَةً مَهُولَةً- لَا بُدَّ مِنَ الْوُرُودِ عَلَيْهَا وَ الْوُقُوفِ عِنْدَهَا» جلوى شما گردنه‏هاى ترسناك و هول‏انگيز وجود دارد كه ناچار بايد بر آن وارد شويد و در آنها توقف كنيد. في الخبر: « أنّ بين الدّنيا و الآخرة ألف‏ عقبة أهونها و أيسرها الموت»[3]

عبد اللّه تعالى يحيى حتّى أكلت مدرعة الشعر لحمه، و بكى حتى أكل الدّمع لحم خدّيه و بدت أضراسه، فقال له زكريا: ما يدعوك لهذا يا بنيّ إنّما سألت ربّي أن يهبك لي لتقرّ بك عيني. قال: أنت أمرتني بذلك يا أبه قال: و متى قال: أ لست القائل انّ بين الجنّة و النّار عقبة كؤودا لا يقطعها إلّا الباكون من خشية اللّه تعالى، قال: بلى، فجد و اجتهد.

و في الخبر: جاء عيسى إلى قبر يحيى- و كان سأل ربّه أن يجيبه- فدعاه فقال له: ما تريد منّي قال: تؤنسني كما كنت فقال: ما سكنت عنّي حرارة الموت و أنت تريد تن تعيدني إلى الدّنيا و تعود عليّ حرارة الموت فتركه فعاد إلى قبره.

و في (الكافي) عن الصادق عليه السلام: إنّ الميّت إذا حضر الموت أوثقه ملك الموت و لو لا ذلك ما استقر«

و في (الكافي) عن يونس، قال: حديث سمعته عن الكاظم عليه السلام ما ذكرته و أنا في بيت إلّا ضاق عليّ، يقول: إذا أتيت بالميّت إلى شفير قبره فأمهله ساعة فإنّه يأخذ أهبته للسّؤال‏

اين موقفها بسيار سخت است. هم تعداشان زياد است وهم احوالشان بسيار طاقت فرساست. قال القمي في تفسير « تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَة»: في القيامة خمسين موقفا كلّ موقف ألف سنة.

از طرف ديگر می فرمايد :« وَ اعْلَمُوا أَنَّ مَلَاحِظَ الْمَنِيَّةِ نَحْوَكُمْ دَائِبَةٌ» هميشه نگاه مرگ به شماست. « وَ كَأَنَّكُمْ بِمَخَالِبِهَا وَ قَدْ نَشِبَتْ فِيكُمْ» گويى چنگالهايش را در جانهاى شما فرو برده است. ديگر فرار ممکن نيست. « وَ قَدْ دَهَمَتْكُمْ فِيهَا مُفْظِعَاتُ الْأُمُورِ وَ مُعْضِلَاتُ الْمَحْذُورِ» مفظعات الامور: كارهايى كه بيش از حدّ معمول، بزرگ و دشوار باشد. معضلات المحذور: مشكلات گناه، گناهان سنگينى كه از سختى كمر انسان را خم مى‏كند. يعنی کارهای بزرگ و گناهان کمر شکن را به سوی شما انداخته است وشما با آنها مشغوليد.

حضرت امير (عليه السلام ) می فرمايد: اوّلااين دنيای شماست که بايد در آن کم بمانيد. ثانيا چاوش رحيل به صدا در آمده وکاروان به حرکت کرده است. وثالثاً در مسيرتان هزاران گردنه ومنارل مخوف وحشتناک قرار دارد ورابعاً مرگ چنگالش را فرو برده وفرار ممکن نيست و خامساً مشکلات فراوان و گناهان کمر شکن در شانه شماست. پس چاره کنيد و غفلت نکنيد.

ما از حضرت امير (عليه السلام ) می پرسيم مولا! چه کار کنيم؟ حضرت پاسخ می دهد: فَقَطِّعُوا عَلَائِقَ الدُّنْيَا وَ اسْتَظْهِرُوا بِزَادِ التَّقْوَى‏. پيوندهاى خود را با دنيا بگسليد و با توشه تقوا پشتوانه‏اى محكم به دست آوريد

خطبه دوّم

بحمد الله خدای متعال توفيق داد که يک سال ديگر نيز زنده بمانيم و سال جديد را درک کنيم. حلول سال جديد را به تمام ملت ايران و شما عزيزان تبريک وتهنيت می گويم.

معلی بن خنيس در يک روايتی می گويد در روز نوروز به امام صادق (عليه الّسلام ) وارد شدم ، حضرت فرمود آيا اين روز را می شناسی ؟ عرض کردم : امروز روزی است که عجم آن را گرامی می دارد و در اين روز به همديگر هديه می دهند. فرمود: وَ الْبَيْتِ الْعَتِيقِ الَّذِي بِمَكَّةَ مَا هَذَا إِلَّا لِأَمْرٍ قَدِيمٍ أُفَسِّرُهُ لَكَ حَتَّى تَفْهَمَهُ . قُلْتُ: يَا سَيِّدِي إِنْ عُلِمَ هَذَا مِنْ عِنْدِكَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ يَعِيشَ أَمْوَاتِي وَ تَمُوتَ أَعْدَائِي. فَقَالَ: يَا مُعَلَّى إِنَّ يَوْمَ النَّيْرُوزِ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي أَخَذَ اللَّهُ فِيهِ مَوَاثِيقَ الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَ لَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً وَ أَنْ يُؤْمِنُوا بِرُسُلِهِ وَ حُجَجِهِ وَ أَنْ يُؤْمِنُوا بِالْأَئِمَّةِ ع وَ هُوَ أَوَّلُ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ وَ هَبَّتْ فِيهِ الرِّيَاحُ وَ خُلِقَتْ فِيهِ زَهْرَةُ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي اسْتَوَتْ فِيهِ سَفِينَةُ نُوحٍ عَلَى الْجُودِيِّ وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي حَمَلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ ص أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ص عَلَى مَنْكِبِهِ حَتَّى رَمَى أَصْنَامَ قُرَيْشٍ مِنْ فَوْقِ الْبَيْتِ الْحَرَامِ فَهَشَمَهَا وَ كَذَلِكَ إِبْرَاهِيمُ ع وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي أَمَرَ النَّبِيُّ ص أَصْحَابَهُ أَنْ يُبَايِعُوا عَلِيّاً ع بِإِمْرَةِ الْمُؤْمِنِينَ وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي وَجَّهَ النَّبِيُّ ص عَلِيّاً ع إِلَى وَادِي الْجِنِّ يَأْخُذُ عَلَيْهِمُ الْبَيْعَةَ لَهُ وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي بُويِعَ فِيهِ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع فِيهِ الْبَيْعَةَ الثَّانِيَةَ وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي ظَفِرَ فِيهِ بِأَهْلِ نَهْرَوَانَ وَ قَتَلَ ذَا الثُّدَيَّةِ وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي يَظْهَرُ فِيهِ قَائِمُنَا وَ وُلَاةُ الْأَمْرِ وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي يَظْفَرُ فِيهِ قَائِمُنَا ع بِالدَّجَّالِ فَيَصْلِبُهُ عَلَى كُنَاسَةِ الْكُوفَةِ وَ مَا مِنْ يَوْمِ نَيْرُوزٍ إِلَّا وَ نَحْنُ نَتَوَقَّعُ فِيهِ الْفَرَجَ لِأَنَّهُ مِنْ أَيَّامِنَا وَ أَيَّامِ شِيعَتِنَا حَفِظَتْهُ الْعَجَمُ وَ ضَيَّعْتُمُوهُ أَنْتُم‏»[4]

در نوروز ، برخی آداب و روسوم خوبی داريم مانند ديد و بازديد ، صله رحم ، نظافت ، هديه دادن وهديه گرفتن ، لباس نو و تميز پوشيدن ، مسافرت کردن و... که اينها توصيه دين ماست و اگر در طول سال به اندازه توان خود انجام دهيم بسيار خوب خواهد بود. وبرخی آداب و رسومی داريم که عقلا وشرعا توجيه ندارد و درست به نظر نمی رسد که بايد آنها را ترک کنيم. مانند آتش روشن کردن ، از روی آتش پريدن ، از ترقه استفاده نمودن ، اسراف وتبذير کردن. ونکته ديگر اينکه در شرع مقدس پر خوری مذموم است وبرای بدن نيز مضر است ، مردم طوری به خريد وسايل وخوردن ميوه و آجل هجوم می برند که گويا اگر حلا نخورند فردا خوردنش حرام خواهد شد.

نکاتی برای سال جديد عرض می کنم:

1- طبيعت ، حيات نو پيدا می کند و لباس سبز می پوشد ، گلها شکوفه می کند و درختان به ثمر می نشينند ، کاش بشود ما نيز همرنگ و همگام طبيعت شويم. لباس اخلاق و معنويت به تن کنيم و حيات جديد منعوی پيدا کنيم.

2- اين زيبائی طبيعت ثمره هماهنگی است که در طبيعت بوجود آمده است. نورافشانی خورشيد ، آمدن باران از ابرها ، زنده شدن سبزيها و گلها در کنار هم زيبائی آفريده اند اگر آنها هم جدا از همديگر بودند زيبا نبودند. بياييد ما نيز مثل خورشيد محيط خود را نورانی ومثل گل زندگی را زيبا و مثل ابر فياض باشيم و در کنار هم وبا هم با محبت ومهربانی و پاک کردن کينه ها و کدورتها زندگی کنيم.

فضای انتخاباتی کشور

به تدريج به انتخابات رياست جمهوری نزديک می شويم و کشور فضای انتخاباتی به خود می گيرد. حقيقت اين است که در يک طرف شياطين انس و جن و داخل وخارج و در طرف ديگر مؤمنين و دوستداران نظام اسلامی و ولايتمداران قرار گرفته اند . جبهه باطل می خواهد انتخابات ما پور شور نباشد ويا حداقل به نفع نظام نباشد و برای کوبيدن نظام بهانه ای بدست آورند. وجبهه حق که همان ملت سرافراز ايران است می خواهند يک انتخابات باشکوهی برگزار کنند و بارديگر اميد دشمن را به يأس تبديل کنند و با انتخاب اصلح قلب دشمن را بسوزانند. ولی آنچه در اين زمان قابل ذکر است اين نکته است که معمولا در ايام انتخابات وضعيتی پيش می آيد که تخريب شخصيتها به اوج خود می رسد. متأسفانه در سياستمداران ما يا حداقل آنهائی که خود را سياسی می دانند و در تربينها ، در روزنامه و در سخنراني ها حرف می زنند گاهی بی نقوائی می کنند و در آينگونه افراد سياست و تقوا در کنار هم رشد نکرده است. براحتی دروغ می گويند ، براحتی تهمت می زنند ، براحتی تحقير شخصيّت می کنند البته آنها هرچقدر بد اخلاقی کنند مردم کارخودشان را می کنند. ولی ما بايد در سايه آموزه های دينی خودمان اخلاق انتخاباتی را نيز رعايت کنيم.



[1] - حكمت 132

[2] - بحارالأنوار 6 218

[3] - بهج‏الصباغةفي‏شرح‏نهج‏البلاغة، ج 11 ، صفحه‏ى 201

[4] - بحارالأنوار 56 119 - مستدرك‏الوسائل 6 352

آخرین به روز رسانی در سه شنبه ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۲ ساعت ۱۷:۵۴
 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید

طراح و برنامه نویس: اکین