خطبه های نماز جمعه مورخه 08/06/1387 PDF چاپ نامه الکترونیک
دوشنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۲ ساعت ۲۲:۲۵

خطبه های نماز جمعه مورخه 08/06/1387

فلسفه وصيّت

تمام دستورات اسلام براساس حکمت ومصلحت است گرچه ممکن است ما بعضی يا اکثر آنها را متوجّه نشويم و بصورت تعبدی بپذيريم. اينکه خدای متعال بطور مؤکّد متّقين را به وصيّت سفارش می کند يک حکمت ومصلحتی در آن وجود دارد. ما در اينجا به بخشی از آنها تحت عنوان فلسفه وصيّت اشاره می کنيم:

1- از قانون ارث تنها يك عده از بستگان آنهم روى حساب معينى بهره مند مى شوند در حالى كه شايد عده ديگرى از فاميل، و احياناً بعضى از دوستان و آشنايان نزديك، نياز مبرمى به كمكهاى مالى داشته باشند. و نيز در مورد بعضى از وارثان گاه مبلغ ارث پاسخگوى نياز آنها نيست، جامعيّت قوانين اسلام اجازه نمى دهد كه اين خلأها پر نشود، لذا در كنار قانون ارث قانون وصيّت را قرار داده و به مسلمانان اجازه مى دهد نسبت به يك سوم از اموال خود (براى بعد از مرگ) خويش تصميم بگيرند. پس افراد می توانند برای غير ورّاث خود وصيّت کنند مثلا بگويند فلان مبلغ از مال من را به فلان فقير پرداخت نماييد و بر ورّاث واجب است به آن عمل کنند و يا می بيند يکی از ورثه ها بسيار فقير است و ارثی که به وی می رسد او را کفاف نمی کند، در وصيّت خود می آورد که به فلان ورثه ارث بيشتری پرداخت نمائيد. ويا می بيند که فرزندی برای وی بسيار زحمت کشيده است ، وصيّت می کند که از ثلث مالم فلن مبلغ به وی پرداخت نماييد.

ودر تفسير عياشى از امام صادق، از پدرش، از على ( عليه الّسلام) ، روايت كرده كه فرمودند:كسى كه در دم مرگش براى خويشاوندانش كه از او ارث نمى برند وصيتى نكند، عمل خود را با معصيت ختم كرده است.[1]

2- گاه انسان مايل است كارهاى خيرى انجام دهد امّا در زمان حياتش به خاطر نيازهاى مالى خودش موفّق به اين امر نمی شود ، منطق عقل ايجاب مى كند كه او از اموالى كه زحمت تحصيل آن را كشيده براى انجام اين كارهاى خير لا اقل براى بعد از مرگش محروم نماند. وانسان می تواند بوسيله وصيّت به يک سوم اموال بعد از مرگ خود کارهای خير وعام المنفعةای را انجام دهد. يعنی انسان می تواند وصيّت کند که از ثلث مال من برای فلان مسجد ويا فلان مدرسه و يا فلام حوزه علميه وياساير امورات عام المنفعه کمک نماييد. همين وصيّت ممکن است او را از بسياری از کوتاهيهای او نجات دهد.

3- انسان می تواند وصيّت خود را وسيله اى براى جبران و ترميم كوتاهيهاى گذشته خود قرار دهد، حتى اگر كسانى از بستگان نسبت به او بى مهرى داشتند از طريق وصيّت، به آنها محبّت كند، در روايات مى خوانيم پيشوايان اسلام مخصوصا نسبت براى خويشاوندانى كه از در بى مهرى با آنها در مى آمدند وصيّت مى كردند و مبلغى را براى آنها در نظر مى گرفتند، تا رشته گسسته محبّت را دو باره برقرار سازند، بردگان خود را آزاد مى كردند يا وصيّت به آزادى آنها مى نمودند.

4- گرچه وصيّت ذاتا از مستحبات مؤكّد است، ولى گاه شكل وجوب پيدا مى كند، مثل اينكه انسان در پرداخت حقوق واجب الهى كوتاهى كرده باشد، و يا اماناتى از مردم نزد او است كه در صورت عدم وصيّت احتمال مى دهد حقّ آنان از بين برود، و يا ديونی دارد که در صورت عدم وصيّت ، وراث آن را فراموش می کنند و نمی دانند و حق ديگران در ذمه فرد باقی می ماند.

5- گاه موقعيّت شخص در جامعه چنان است كه اگر او وصيّت نكند ممكن است لطمه شديد و ضربه جبران ناپذير بر نظام سالم اجتماعى يا دينى وارد گردد، در چنين صورتهائی، وصيّت كردن واجب مى شود.

مجموع اين امور موجب شده است كه قانون وصيّت در اسلام تشريع گردد، وبه مسلمانان توصيه شود قبل از مرگشان حتماً وصيّت نامه داشته باشند.

خطبه دوّم

سالروز شهادت شهيد رجائی وشهيدباهنر

هشتم شهريور روزی است که دشمنان ملت ايران دونفر از محبوبترين عزيزان ملت را ترور کردند وامت اسلامی را عزادار نمودند. شهيدرجائی وشهيد باهنر جزخدمت به کشور هيچ جرمی نداشتند آنهائی که نمی توانند خوشبختی وسعادت ملت ايران را ببينند اين خادمان مخلص وسربازان ولايت را به خاک وخون کشيدند. دشمنان ما باشهيد کردن رجائی آبروی خودشان را بردند.

شهيدرجائی برخاسته از قشر محروم جامعه بود درد محرومان را خوب درک می کرد ، خالصانه برای خدا خدمت می نمود و همين خصلت او را جاودانه ساخت.

جای تعجب اين است که حاميان اين ترورستها امروز دم از مبارزه با تروريست می زنند وبرای مبارزه با تروريست به کشورهای مستقل تجاوز می کنند وزندانهای مخوف برای شکنجه انسانها تأسيس می کنند.

تروريست آن کشوری است که مجوز شکنجه برای مردم خود صادر می کند ، مجوز شنود تلفن می دهد ودر يک سال براساس گزارش خودشان 13ميليون زندانی دارند. تروريست کسی است که زندان ابوغريب و گوانتاناما و زندانهای مخفی ديگر در اروپا ،مال اوست.

تروريست کسی است که هواپيماى مسافربرى را با صدها سرنشين منهدم مى‏كند بعد فرمانده آن ناو را نه فقط محاكمه و توبيخ نمى‏كنند و نه فقط از ايران عذرخواهى نمى‏كنند، بلكه به فرمانده آن ناو جايزه مى‏دهند!

تروريست کسی است که از رژيم تروريست صهيونيستى در كشور غصب‏شده فلسطين، بزرگترين حمايت را دارد. تروريست آن کسی است که در اردوگاه صبرا وشتيلا، فلسطينيان را قتل عام نمود ، و گروه زيادى از مردم قاناى لبنان، جلوى دفتر نمايندگى سازمان ملل در اين كشور براى شكايت جمع شده بودند، اما هليكوپترهاى اسرائيلى آمدند و چند صد نفر آدم را به رگبار بستند و همه را كشتند! تروريست اين است وحامی اين .

رئيس جمهور آمريكا روز روشن در مقابل افكار عمومى دنيا مى‏ايستد و با صداى بلند مى‏گويد كه ما مى‏خواهيم براى جلوگيرى از تروريسم، با اسراييل همكارى كنيم. اين است معنای مبارزه با تروريسم.

صدها شهيد رجائی وباهنر با خون پاکشان به دنيا اعلام نمودند که تروريسم آمريکاست که در دامن خود هزاران تروريست ديگر تربيت می کند.

فرارسيدن ماه مبارک رمضان

ماه ضيافت الهی فرا می رسد خوشا به حال کسانی که اين ماه را درک کنند واز فيضات آن بهره ببرند. در ماه مبارک رمضان بايد به چند نکته توجه کنيم:

نکته اول آينکه بازاريان و تجار دقت کنند ، روزه داران مهمانان خدا هستند با گرانفروشی به جنگ خدا نروند. ماه رمضان احسان است به کمترين منفعت قناعت کنند. متوليان امر نيز نظارت دقيق کنند تا سودجويان به مردم ظلم نکنند.

نکته دوم به متمولين و اغياست که در اين ماه فقراء را فراموش نکنند. اگر ما دريک وعده غذايمان قناعت کنيم وبه حداقل کفايت کنيم بسياری از فقراء نيز می توانند غذای مناسبی داشته باشند.

نکته سوم اينکه هيئت امناء مساجد را آماده کنند. در ماه مبارک رمضان از علمای معزز استفاده ببرند. هيچ مسجدی بدون عالم وبدون نماز جماعت نباشد. عالمی به مسجد بياوريد که مطالعه دارد و هر روز به مسجد می آيد.

ما درشبهای رمضان در مسجد جامع از علمای مختلف استفاده خواهيم کرد.

نکته چهارم آين است که ماه رمضان ماه قرآن است. در اين ماه تلاوت يک آطه برابر با ختم يک قرآن است. در اين ماه به قرآن بيشتر توجه کنيم. در مساجد تفسير قرآن را رايج کنيم و از علماء بخواهيم برای ما تفسير قرآن بگويد.

ما در نظر داريم در محلات جلسه تفسير قرآن برقرار کنيم هرکس آماده است از آقايان وخانمها به دفتر ما مراجعه کنند هماهنگی نماييم.

نکته پنجم اينکه علمای محترم نيازسنجی کنند جوانان را دريابند برای منبر مطالع داشته باشند و در منبر احکام شرعی را فراموش نکنند.



[1] - « تفسير عياشى ج 1 ص 76 حديث 166»

 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید

طراح و برنامه نویس: اکین