خطبه دوّم نماز جمعه مورخه 24/06/1385 PDF چاپ نامه الکترونیک
نوشته شده توسط مدیر   
چهارشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۲ ساعت ۱۴:۲۶

خطبه دوّم نماز جمعه مورخه 24/06/1385

حقیقت دین و سیاست

یکی از بحث های مشهور که بعد از انقلاب اسلامی مطرح شد و از زبان مدرس نقل شد ، این جمله است که می گویند « دیانت ما عین سیاست ماست و سیاست ما این دیانت ما » معنای این جمله چیست ؟

آیا مراد این است که دین همان سیاست و سیاست همان دین است ، یعنی این ها دو لفظ مترادف هستند ؟ آیا مراد این است که تمام متدینین سیاستمداران و تمام سیاستمداران دیندارند ؟

اول لازم است معنای دین و سیاست را بدانیم :

دین مجموعه ی اعتقادات و قوائد و قوانین است که برای هدایت نازل شده است .

دین از فراترین مسائل تا اجتماعی و عمومی ترین مسائل دستور دارد که انسان چه باید بکند و چه نباید بکند و همین بایدها و نبایدها و اعتقادات دین را تشکیل می دهند .

سیاست چیست ؟ از سیاست تعریف های زیادی شده است ام در این جمله که می گوید ؛ سیاست عین دیانت است ، مراد از سیاست اداره ی جامعه و افراد آن است . نوع روش و منش که برای اداره ی جامعه در راستای ترقی و تکامل جامعه ، اجرای عدالت و تأمین امنیت سیاست است . اگر به این معنا توجه کنید ، سیاست همان دین است ، دین بود . سیاست مقدس و الهی است و اگر منطبق بر هواهای نفسانی باشد سیاست شیطانی خواهد بود .

به عبارت دیگر اگر مدیران جامعه رفتار و گفتار خودشان را بر اساس دین قرار دهند سیاست آن ها دینی است و اگر در رفتار و گفتار دین را پوشش برای آن قرار دهند ، دین آن ها سیاسی خواهد بود . در حکومت حضرت علی (ع) سیاست دینی بود ولی در حکومت معاویه دین سیاسی بود . حضرت امیر (ع) می فرماید : «وَ اللَّهِ مَا مُعَاوِيَةُ بِأَدْهَى‏ مِنِّي‏ وَ لَكِنَّهُ يَغْدِرُ وَ يَفْجُرُ وَ لَوْ لَا كَرَاهِيَةُ الْغَدْرِ لَكُنْتُ مِنْ أَدْهَى النَّاسِ وَ لَكِنْ كُلُّ غُدَرَةٍ فُجَرَةٌ وَ كُلُّ فُجَرَةٍ كُفَرَة»[1]

انسان های معمولی که مسئولیت اجتماعی ندارند ، آنان نیز در زندگی فردی خود برنامه ای دارند ، اگر برنامه ی زندگی آن ها دین شد ، در راه علی (ع) قرار دارند و اگر غیر دین باشد در راه معاویه هستند .

مسئولین و متولیان حکومت نیز این گونه اند ؟ در اسلام سیاستمدار واقعی و مدیر واقعی کسی است که سه ویژگی داشته باشد ؛ داشتن قانون ، قدرت اجرا و تقوا و صلاحیت اخلاقی .

اگر به قانون وارد نباشد ، بی راهه می رود . اگر قدرت اجرائی نداشته باشد قانون معطل می ماند و اگر تقوا نداشته باشد از قانون سوء استفاده و مسئولیت را طعمه می داند .

حضرت امیر (ع) به عمروعاص می گوید : تو مانند آن سگ گرسنه ای دنبال معاویه می روی که آن سگ دنبال شیر می رود  تا از پس مانده ی آن بخورد . سیاستمدار بی تقوی یا مانند سگ گرسنه می شود که دنبال سیاستمدار فاسد می رود و یا از مسئولیت خود سوء استفاده می کند .

حضرت امیر (ع) در نامه به یکی از کارگزاران می نویسد : « إِنَّ عَمَلَكَ‏ لَيْسَ‏ لَكَ بِطُعْمَةٍ وَ لَكِنَّهُ فِي عُنُقِكَ أَمَانَة»[2]

در نامه ای به رفاعه می نویسد : « اعْلَمْ‏ يَا رِفَاعَةُ أَنَّ هَذِهِ الْإِمَارَةَ أَمَانَةٌ فَمَنْ جَعَلَهَا خِيَانَةً فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَة»[3]

 

از این مطالب چند نکته را می خواهم استفاده کنیم :

1.                    دینداران واقعی که به تمام ابعاد دین عمل می کنند ، سیاستمداران واقعی هستند .

2.                    افرادی که در زندگی فردی به بخشی از دین توجه دارند ، دین را ناقص عمل می کنند و آن ها به همان اندازه که از دین محرومند ، از سیاست نیز محرومند .

3.                    سیاستمدارانی که دین و ارزش های دینی را یدک می کشند و از آن ها سوء استفاده می کنند و در مدیریت خود منافع فردی را در نظر می گیرند ، فرزندان عمروعاص و معاویه اند و راه آن ها را می روند .

خائن ترین افراد کسانی هستند که در حکومت اسلامی به نام دین ، اهداف شوم خود را اعمال می کنند و دین را در منظر عمومی لکه دار می کنند .

گاهی انسان مشاهده می کند صداقت و صراحت فدای چاپلوسی شده و دین در مسلخ سیاست ذبح شده و سیاست رنگ دین گرفته است . به افراد ساده لوح که گرفتار سیاستمداران مکار می شود ترحم می کند . هرکس با ما نیست ، بر علیه ماست شعار سیاستمداران بی تقواست .



[1]   شريف الرضي، محمد بن حسين، نهج البلاغة (للصبحي صالح) - قم، چاپ: اول، 1414 ق.

[2]   مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار (ط - بيروت) - بيروت، چاپ: دوم، 1403 ق.

[3]   ابن حيون، نعمان بن محمد مغربى، دعائم الإسلام - قم، چاپ: دوم، 1385ق.

 
طراح و برنامه نویس: اکین